mask

Sondowanie SCPTU. Kilka słów o testach sejsmicznych

Stożek sejsmiczny SCPTu to jeden z najnowszych wielopomiarowych narzędzi do badań przeprowadzanych na miejscu w terenie. Jego budowa składa się z dwóch części, z których pierwsza odpowiedzialna jest za pomiar parametrów uzyskiwanych w standardowym badaniu CPTu i umożliwia wyznaczenia parametrów takich jak qc , fs ,, u2. Druga część natomiast odpowiada za rejestrację prędkości propagacji fali ścinającej oraz fali pionowej. Pozwala to na określenie parametrów charakteryzujących właściwości sprężyste ośrodka gruntowego.

Stożek sejsmiczny SCPTu

Jak przeprowadza się sondowanie SCPTu?

Sondowanie SCPTu to rodzaj testów sejsmicznych pozwalających na ustalenie parametrów gruntu, począwszy od przodujących danych ID i IL (IC), poprzez wytrzymałość na ścinanie w warunkach odpływu oraz kąt tarcia i moduły ściśliwości. Sondowanie SCPTu polega na wzbudzaniu fali sejsmicznej za pomocą specjalnego kowadła zlokalizowanego na powierzchni terenu. Fala rejestrowana jest za pomocą geofonu znajdującego się w urządzeniu badawczym.

Następnie obliczana jest prędkość propagacji fali poprzecznej i podłużnej w podłożu. Testy stożkiem sejsmicznym SCPTu wykonuje się najczęściej w systemie odcinkowym, w odstępach ok. 0,5÷1,0 m. Pomiar dokonywany jest na odcinku pomiędzy poszczególnymi głębokościami odpowiadającymi kolejnym cyklom pomiarowym. Prędkość propagacji fali obliczana jest na podstawie różnic czasowych w rejestracji fali za pomocą akcelerometrów umieszczonych w trzech płaszczyznach X, Y i Z. W dalszych transformacjach wyznaczany jest moduł ścinania G0.

Zastosowanie testów sejsmicznych metodą SCPTu

Sondowanie SCPTu jest najczęściej prowadzone przy pomocy stożka elektrycznego z pomiarem ciśnienia porowego. Jego dokładność wynosi 1 cm. Zaletą takiego sondowania jest z pewnością prowadzenie badań na miejscu w terenie oraz ciągłość pomiaru. To jedyna metoda terenowa zastępująca kosztowne i długotrwałe badania laboratoryjne oraz ograniczająca badania otworowe. W szczególności jego skuteczność rozpoznaje się na gruntach o niskich parametrach wytrzymałościowych, a także przy określeniu zasięgu gruntów słabonośnych, nienośnych i organicznych.